XI

 

ve yeryüzünün baharında sadece daha derine batarım

ki büyür ağzımda ellerimde gırtlağım

 

vadideki alacakaranlık hızlandırırken adımlarını

ve kendilerinden fırlatırken gölgeler sabırsızlığın alazlarını

 

sanki işittiler ağzımdan yeryüzünün boş çığlığını

ve tutuşturmak isterler ladinlerin sürükleyen kanatlarını

 

haddinden fazla gizli ezalardan kaçışa:

kanlı mahmuzun buyrukları hiçbir mekanda –

 

fakat devin gözünün kucağımdan yukarıya

yıldızların tabutuna kaydığı kaynakların ışıltılı köklerinde

 

buldum çözen dalgalarıyla direnişin bir manastırını

sessizliğin bir eli yoğurdu balçığı

 

ve güven içinde dinlendim taşların yükü altında

yüklerin siperi altında alacakaranlığın kanayan baharında

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy