XIV

 

oyulmuş siste şafağı söktü bir nilüfer göğünün

ve kamaşmış ağaçlar salladı sıçrayış tahtalarını

 

bahardı ve katladım dürdüm çölümü

ve kül peçesini kaldırdı kadın kâhin

 

hoşnuttum elimi elbisesine gömmekten

fakat heyhat gökkuşağının ardında tahta çıktı dinamit

 

solucanların yediği çıplaklığının bir resmini sun bana şimdi

ve ben de öfke için dirilmeye inanacağım

 

ne kimse rahatsız edecek kadının bir oluktaki uykusunu

ne de dölyatağını damgalayacak bir yılan

 

bitişik mezar taşları üzerinde düşüreceğim yaprağımı

ve boyayacağım kalbimi buğulu bir cesaretle

 

sayacağım çözülmenin kutsal sayısına kadar

ki orada her şey durur zıddının karşısında

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy