XIII

 

ölümün beyaz dorukları ardında kaç tane menzil

bırakmamalıyım ki sen kollarımdayken

 

sadece bu dürbünün görüntüleriyle vedalaşmak için

ve çölün çillerini korkunun çivisine asmak için

 

kaidesinde dinlenir göz dimdik ve kapkaranlık

ve çekiç sesleri yankılanır uzayın kuş çadırında

 

yankıyla kol kola titreşir mezür rüzgârda

fakat şimdiden yere düştü fatih ve kanayarak öldü

 

satılıktır: billur berraklığınca kasırgayı yalanlayan

belleği ve bilinci

 

ve çatlak dudakları onan gözyaşlarının eksikliğine

ruhun kav bulamayışına karşı gülüşü

 

sıkarım O’nun elini çoğalırken zayiat

ve ölüm veresiye satın alır daha çok hayatı

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy