XVI

 

ölüme yürüyen kaldırır bir deri bir kemik elini

vadi üstünde dönerek kayan bir uyarı için

 

boşluğun buzsu tınlamaları kamçılar adamın safiyetini

vurulmuş kıvılcımlı acı ve şüphenin ışığı

 

kapatılmış çöller bulmaya çalışır parmaklarını

fakat umutla şarkı söyler mumyanın dolu maşrapası

 

körlüğün senelik yüzüğü ardında salınır adamın gözetlemesi

ve saklanma yeri titrer körebenin bakışıyla

 

bulutlu gözlerinin limanından yakın zaman içinde

görür şelale baltaları arasındaki taşların hızını

 

yakında sessizliğin pençesi katledecek gölgesini

ve kar yağacak uykusuzca bütün bu dehşetin ölü etine

 

çünkü makul şüpheleri asla kanıtlanamayacak olan

bir körden daha fazla bir şey olan adamın yoldaşıyım ben

 

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy