X

 

nefretin siyah mıknatısı soğurdu içine kaçışımızı

ve ıstırap kapatır çanağını ve dilenmez artık

 

hastalığın işine bakmasına yargılı

yıpranmış yüzlerimizi değiştiririz pazar yerinde

 

susarak oynanır sahte direncimizin piyesi

ironiyle atılır projektör ışığı uçurumumuza

 

fakat korkumuzun beşiğini dayanıklı huzura sallayan

hayali bir ışığı damıtır yürek

 

ve bizi sakat bırakan o korkunç tercihte

kilitlemek zorunda olduğumuz bütün kapıları açar

 

sanki bu yeryüzü ve gökyüzü bizimdir

sanki ellerimiz ayaklarımız zenginlik saçar

 

sanki dünya bir düş misali iz bırakmadan yitip gitmiş

ve dinleniyor içimizde nihayet güven içerisinde

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy