XXVII

izlersin güneşin manzarasındaki güvercinlerin son yolculuğunu
ve ölümün kulağındaki uçarı dansını mührün

burada bu yalnızlıkta açılır ruhun tavan kapağı
ve batarsın geri çağrılmazlığın keskin harmonisinde

ayazın o gök mavi şehrinde dolanmak için ki orada şimdi
baharın kadını soğukta titrer ve arzular o manyetik dağ doruğunda:

ey nasıl da uçarı fırlatılır entari tırabzanın üstüne
hasadın ölüp giden toynak vuruşlarının o uysal ışığında

nasıl da yayar dünyanın hali lekelerini denizlerin üstüne
ve vicdan artıkları yıkılır saat kulesinin sığınağında

boş şapel mezarlığının kuşları senin içinde nasıl da oksitlenir
nasıl da hüzünle galip gelir soruların cevaplara

rüzgârdaki sözcükler nasıl da seker tretuvarların anılarında
daha katıdır ökçelerden ve kendi kendine ettiğin dualardan

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy