IX

 

fakat önce bir açlık kulesi merhametlice çökmeli

ve uzaklardan aydınlatmalı kaçağın zayıflığını

 

ıstırabın düşen damlalarını öğreten gözlerinin dilimleri

duman mavisi soğukluğun mağaralarını barındırır

 

mutluluktan duyduğu korku o beyaz sonsuz el

hayata karşı haşinliği ölüme karşı rikkati

 

masumiyetin filizlenen ufuklarını barındırır

ateşten dilleri barındırır birleştiren özlemi

 

suya dalgınca çizim yapan o sonsuzluk ormanını

gizlice indirirken bulut mermer başını

 

zor kullanıp yenen acının yüz ifadesiyle şaşırmış

ey yerküre batışlarının tanınma anı

 

boğucu siyah ey kıvrılarak yiten ilkbahar ve sadece

miğferi öyle sessiz öyle ışıltılı kör

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy