Ecce Homo

Sonsuzluğun yakarışından bir çocuk gibi
bilinmedik bir elde ağını ören bir örümcek misali,
bu boş döküm kalıbına sarkar göz
gırtlağın terkedilmiş kürsüsünden iner
ve karışır göğsün kavgacı papaz toplantısına
duyguların rayihasından ve düşüşü hazırlayan kapaklardan
boş açlık ambarlarının devrimleri arasından
bu küf kokulu mağrur biçimin dibine kadar:
heykel kaidesinin egemeni. Ve burada bu
aşırı rahatsız duruş biçimi şimdiden görmüş olana
dinlemeye yargılı ve haylidir acizce bilene,
zamanın boz çakalına ve söndürülmüş yüz ateşlerine,
kafataslarının tepedeki ışıltısına, hastalık bulaştıran enkaza
ve açıklama dağındaki boğulmuş sıkışıklığa,
evsiz barksız bir şarkı matlıkla yansır heykel kaidesinde,
canının ağırlığında ve parantezinde cansızdır egemen orada.

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy