XVII

 

bilincin sert ışığında adamın titrediğini gördüm

uzuvlarına deniz kabuklarını ve yeşilliği damlatırken yosunlar

 

dört siyah gün boyunca nefesini tuttuğunu gördüm

beklerken günün bir soru sunmasını

 

bakışlarında bir garipsemeyle geçip gittiğini gördüm akşamın

tanınmaktan daha da berbattır bu garipseme

 

adamın sevdiklerinden dolayı acı çektiğini

ve boşluğu doldurmak için yüreğinin batışını gördüm

 

yeryüzünün duygusuz nefreti altında yere yığıldığını gördüm

bir metronomun korkunç sırrına indirgendiğini

 

kaybolmuş olanın gömleğini yakalayışını gördüm

ve tanrısal bir gülümsemeyle hiçliğe eğilişini

 

ağzının çarmıha gerilmiş bir x gibi açıldığını gördüm

üçüncü dereceden işkence için basit bir denklem

 

(“Yolu Olmayan Adam”dan)

 

Erik Lindegren (1910-1968, İsveç)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy