Shu Okçularının Şarkısı

Buradayız, ve göveren taze eğreltiotlarını toplarız
Ve “ne zaman geri döneriz yurdumuza?” diye sorarız.
Buradayız çünkü Ken-ninler bizim düşmanımız,
Şu Moğollar yüzünden yok rahatımız.
Yumuşak taze eğreltiotlarını kazarak çıkarırız;
Biri “Dönüş” dese, kederle dolup taşarız.
Gamlı gönüllerimizle, büyük kederimizle, açız ve susamışız.
Henüz güvenlikli değil savunma hattımız,
Bu yüzden kimsenin dönmesine göz yumamayız.
Eski eğreltiotu saplarını kazarak çıkarırız.
“Ekim’de dönmemize izin verirler mi?” diye sorarız.
Saray işlerinde boş zaman yok bizlere, bizimse rahatımız.
Acıdır ıstırabımız, fakat dönemeyiz yurdumuza.
Hangi çiçek tomurcuklanmakta?
Kimin arabasıdır bu? Generalinki.
Atları, O’nun atları bile, yorgun. Güçlüydüler oysa ki.
Mola vermedik hiç, üç savaş hem de bir ayda.
O’nun atları bile yorgun, Yüce Gök adına.
Generaller atların üstünde, askerler atların yanında.
Atlar iyi eğitilmiş, generallerdeki oklar fildişi oklar
Ve balık derisiyle süslenmiş sadakları var.
Düşman çevik, dikkatli olmalıyız.
Yola koyulduğumuzda, sarkıyordu söğütler baharda,
Döneriz karda kışta,
Yavaşça yürürüz, açız ve susamışız.
Gamla doludur gönüllerimiz, kimin umurunda ki acımız?

(Bunno tarafından, yaklaşık olarak İ.Ö. 1100 yılında yazıldı)

 

Ezra Pound (1885-1972)

Çeviren: İsmail  Haydar Aksoy